De Faro del Gianicolo




Op de heuvel Gianicolo heb je een prachtig uitzicht over de stad Rome. Je vindt hier enkele opvallende monumenten zoals een ruiterstandbeeld van Garibaldi en zijn vrouw Anita; een reusachtige fontein, een monument voor de gesneuvelden en een park vol met bustes van beroemde patriotten des vaderlands. 

Een van die monumenten is een sierlijke vuurtoren uit 1911. Hoewel Rome in vogelvlucht niet heel ver van zee ligt, heeft deze vuurtoren geen functie voor de scheepvaart. Het is een geschenk van een bevriend land.

De vuurtoren wordt Faro del Gianicolo genoemd of ook Faro di Roma of Faro degli italiani d'Argentina. De toren is een ontwerp van architect M. Manfredi. De toren is opgetrokken uit Botticino marmer, vernoemd naar de marmergroeve uit de provincie Brescia (Lombardia).

Het kapiteel bovenin is versierd met de volgende leuze: "A ROMA CAPITALE - GLI ITALIANI D’ARGENTINA - MCMXI" wat vrij vertaald betekent: "Aan de hoofdstad Rome - van de Italiaanse Argentijnen - 1911". Het initiatief kwam van een comité van Italianen uit Buenos Aires die de vijftigste verjaardag van de Eenwording van Italië wilden vieren met een monument in het vaderland. Het comité betaalde alle kosten en boden de toren aan als geschenk. 

Boven het kapiteel zien we een glazen lantaarn. Oorspronkelijk werkte men met olielampen. Het licht bestaat uit drie kleuren: wit, rood en groen, de kleuren van de Italiaanse vlag. Ooit werd het licht elke avond aangestoken maar omdat er constant veel onderhoud nodig is, kleurt de stad enkel nog wit-rood-groen bij speciale gelegenheden. 

Binnen is een wenteltrap die eindigt met een ladder. De toren is nooit open voor publiek. De toren werd in een jaar tijd gebouwd maar door WO I werd de inauguratie uitgesteld tot 1920. Bij deze viering werd de toren versierd met vlaggen. 

Door zijn sierlijke uiterlijk bestaat er in het Romeinse dialect een leuke uitdrukking: "sembri er faro der Giannicolo", wat vrij vertaald betekent "je denkt zeker dat je de vuurtoren van de Gianicolo bent" om aan te duiden dat iemand overdreven excentriek gekleed gaat. 

De eerste jaren na de bouw van de toren werd het balkon vaak beklommen door familieleden van gevangenen in de beruchte Regina Coeli gevangenis even verderop aan de oever van de Tiber. Van hieruit konden ze gemakkelijk contact maken en werden er boodschappen naar elkaar geroepen.

→ Lees meer in de Romewandeling "Gianicolo".